Dordogne

Hoe de streek voelt

De Dordogne is een departement in het zuidwesten van Frankrijk, en het valt ongeveer samen met de oude provincie Périgord. Voor bezoekers is het in vier kleuren verdeeld. Het Périgord vert in het noorden, rond Nontron, is genoemd naar zijn bossen en weiden. Het Périgord blanc rond Périgueux en Ribérac dankt zijn naam aan de lichte kalkgrond. Het Périgord pourpre rond Bergerac is het wijngebied, naar de kleur van de wijnbladeren in de herfst. En het Périgord noir in het zuidoosten, rond Sarlat, heet naar zijn donkere eikenbossen.

Dat zwarte Périgord is wat de meeste mensen voor zich zien als ze aan de Dordogne denken. De rivier heeft er een dal in het kalkplateau gesleten, met hoge rotswanden, kastelen die over het water uitkijken en dorpen die tegen de rots zijn gebouwd. Op de markt van Sarlat liggen foie gras, truffels, vijgen en walnoten. Het tempo is laag: je rijdt over smalle wegen van dorp naar dorp en eet ’s avonds buiten.

Vanaf Utrecht is het 1.010 kilometer, zonder pauzes zo’n elf uur en een kwartier rijden. Wie vliegt, landt het dichtst bij in Bergerac, in het departement zelf. Toulouse en Bordeaux liggen verder weg.

Rivier of plateau

De eerste keuze die je hier maakt: aan het water of erboven. In het dal van de Dordogne, tussen Domme en Beynac, liggen veel bekende plaatsen vlak bij elkaar. Je kanoot er naar het volgende dorp, je zwemt in de rivier en vanaf de kade zie je de gabares voorbijvaren, de platte rivierboten waarmee vroeger vracht werd vervoerd en waarmee je nu een tocht over het water maakt. De keerzijde is de drukte in de zomer.

Een tweede dal is dat van de Vézère, die bij Limeuil in de Dordogne uitkomt. Daar draait alles om de prehistorie, met beschilderde grotten en rotsschuilplaatsen langs de rivier.

Boven de rivieren ligt het plateau, met eikenbos, akkers en gehuchten waar de boerderijen ver uit elkaar liggen. Op het plateau zit je ruimer en stiller, vaak met uitzicht over de heuvels. Voor de rivier, de markten en de kastelen pak je wel elke dag de auto. Wie een rustig huis zoekt en het niet erg vindt om te rijden, zit hier beter dan in het dal.

Kies je plaats

Sarlat-la-Canéda is de stad van het zwarte Périgord, een middeleeuws centrum dat rond een benedictijner abdij is gegroeid. Het hart is de place de la Liberté, met terrassen rondom en de markt in het midden. Kies Sarlat als je ’s avonds naar een restaurant wilt lopen en overdag het dal in rijdt. Sarlat trekt veel bezoekers, dus reken in de zomer op volle straatjes.

Domme en La Roque-Gageac liggen vlak bij elkaar aan de Dordogne, en allebei horen ze bij de vereniging Les Plus Beaux Villages de France. Domme is een middeleeuwse bastide hoog op een rotswand, met een belvedère die over het dal uitkijkt. La Roque-Gageac ligt beneden, tussen de rotswand en het water. Hier zit je goed als het uitzicht en de rivier zwaarder wegen dan ruimte om je heen.

Les Eyzies, aan de Vézère, heeft de bijnaam wereldhoofdstad van de prehistorie gekregen, vanwege de vele beschilderde grotten in de omgeving. Het Musée national de Préhistoire zit er in het oude kasteel van Tayac en in een nieuwbouw die in de rotswand is opgenomen. Een goede uitvalsbasis voor gezinnen met kinderen die van grotten en oermensen houden.

Bergerac ligt in het westen, aan de Dordogne, en is door het Franse ministerie van Cultuur erkend als stad van kunst en geschiedenis. Rondom liggen de wijngaarden van het Périgord pourpre, met de rode en witte bergerac en de zoete witte monbazillac. Bergerac past bij wie van wijn houdt en een echte stad in de buurt wil.

Brantôme ligt in het groene noorden, aan de Dronne. De voormalige benedictijner abdij staat er tegen een rotswand, met grotten die achter het gebouw in de rots zijn uitgehakt. Wie de drukte van het zuiden wil ontlopen, zit hier goed, al rijd je voor de bekende kastelen en grotten wel een eind.

Saint-Aubin-de-Nabirat staat voor de kleine dorpen in het zuiden van het zwarte Périgord. Het ligt tegen de grens met het departement Lot, aan de Céou, een zijrivier van de Dordogne, en de huizen liggen verspreid over het land. In dorpen als dit vind je rust, en Domme en Sarlat liggen binnen bereik.

Wat je er doet

De rivier komt eerst. Kano’s en kajaks huur je op veel plekken langs de Dordogne, en een tocht stroomafwaarts brengt je langs de kastelen en dorpen van het dal. Wie liever zit, stapt in een gabare.

Dan de kastelen. Beynac en Castelnaud staan tegenover elkaar aan de rivier en waren in de Honderdjarige Oorlog vijanden: de heren van Castelnaud kozen de kant van de Engelse Plantagenets, die van Beynac de kant van de Franse koning. In Castelnaud zit nu een museum over oorlogvoering in de middeleeuwen, met nagebouwde belegeringswerktuigen en trebuchets. Een stukje verderop ligt het kasteel van Les Milandes, waar Joséphine Baker woonde.

Bij Vézac liggen de tuinen van Marqueyssac, op een rotsrand boven het dal. Duizenden buxusstruiken zijn er in ronde vormen gesnoeid, en vanaf de paden kijk je uit over het dal van de Dordogne.

De grot van Lascaux bij Montignac is al lang dicht voor bezoekers. In Lascaux IV, op dezelfde heuvel, loop je door een kopie van de hele grot op ware grootte. Echte prehistorische schilderingen zie je in Font-de-Gaume bij Les Eyzies, een grot met schilderingen in kleur waar je zelf nog in kunt.

Wanneer je gaat

De beste maanden lopen van mei tot en met september. Juli en augustus zijn het warmst en het droogst, en dan is het ook hoogseizoen in het dal: dat merk je op de rivier, in Sarlat en bij de kastelen. In mei, juni en september is het warm genoeg om buiten te eten en heb je de dorpen meer voor jezelf.

De winter is koel en natter. Wie dan toch gaat, treft in Sarlat het truffelfeest en de kerstmarkt.

Minder geschikt voor

Wie elke dag aan zee wil liggen. De Dordogne ligt landinwaarts: tussen de streek en de Atlantische kust ligt het hele departement Gironde, met Bordeaux. Zwemmen doe je hier in de rivier of in een zwembad, en wie het strand wil, maakt er een lange dagtocht van.

Bijgewerkt op 13 oktober 2026